Manastiri

Spomenici srednjovekovne srpske arhitekture nastajali su od početka IX pa sve do kraja XVII veka. U tom ogromnom vremenskom rasponu, u svim srpskim krajevima i oblastima pod vlašću srpskih vladara, podignuto je više stotina crkava i manastira, od kojih se veliki deo do danas sačuvao, bilo u prvobitnom ili nešto izmenjenom izgledu.Podizane su u različitim vremenima i različitim stilovima, zavisno od uticaja zapadnog ili istočnog vizantijskog i svetogorskog.
Ne samo po arhitektonskim karakteristikama već i po izuzetno vrednom slikarstvu i predmetima koje unutar svojih zidova čuvaju, ove građevine predstavljaju značajno crkveno i kulturno blago kojem treba pristupiti sa posebnim interesovanjem Fruškogorski manastiri čine jedinstvenu grupu gusto raspoređenih manastira nastalih u vremenskom razdoblju od XV do XVIII veka. Ukupno ima osamnaest sačuvanih manastira, kao i dva koji su vremenom i sticajem istorijskih okolnosti nestali.

Upoznajemo Vas u osnovnim crtama sa manastirima koje ćemo u okviru ponuđenih aranžmana posetiti:

MANSTIR KRUŠEDOL sa crkvom posvećenom Blagoveštanju osnovao je između 1509. i 1516.godine vladika Maksim, pozntiji kao despot Đorđe Branković. Prilikom konačnog povlačenja Turaka iz Srema 1716. godine manastir je oštećen, a crkva spaljena. Crkva je prvobitno bila ukrašena fresko slikarstvom u XVI veku.
MANASTIR HOPOVO sa crkvom svetog Nikole se prvi put pominje u pisanim izvorima 1451. godine. Sadašnja crkva je podignuta 1575. i 1576. godine i predstavlja jednu od najvećih i po arhitektonskoj vrednosti najznačajnijih sakralnih građevina svoje epohe.;
MANASTIR GRGETEG sa crkvom sv. Nikole osnovao je, po tradiciji, 1470. godine Zmaj Ognjeni Vuk. Prvi sigurni podaci su iz1545. godine.Manastir je zapusteo pre Velike seobe, a obnovio ga je 1708. godine mitropolit Isaija Đaković. Stari zidani ikonostas je srušen prilikom obnove crkve, a u obnovljenoj crkvi ikonostas je slikao Uroš Predić.;
MANASTIR VELIKA REMETA sa crkvom sv. Dimitrija je po predanju osnovao kralj Dragutin. Pouzdani podaci su iz 1562. godine. Spoljašnost i unutrašnjost crkve živopisani su 1567. i 1568. godine. Fragmenti živopisa očuvani su u nišama na fasadi i u oltaru. Konaci, koji sa četiri strane opasuju crkvu sagrađeni su od 1722. do 1771. godine.
MANASTIR SREMSKA RAVANICA sa crkvom posvećenoj Vaznesenju podignut je u vreme beogradsko - sremskog mitropolita Serafima u drugoj polovini XVI veka. U obnovi Vrdnika koju su izveli monasi manastira Ravanica u Srbiji obnovljena je stara crkva od kamena i u nju su smeštene mošti kneza Lazara, koje su sobom doneli prebehli ravanički kaluđeri, koji su u ovaj kraj došli iz Sentandreje. Trispratni konaci su sagrađeni u prvoj polovini XVIII veka.
MANASTIR JAZAK sa crkvom sv. Trojice osnovan je 1736. godine ktitorstvom grupe priložnika. U isto vreme zidani su i manastirski konaci. Izgradnja je trajala do 1758. godine, ali je manastir već 1741. primio bratstvo. 1803. godine je prizidan barokni zvonik. Sve crkvene stvari i pokretni inventar su 1775. godine iz starog manastira Jazak, koji je tada ukinut, prenešene u ovaj.
MANASTIR MALA REMETA sa crkvom posvećenom Pokrovu Bogorodice je osnovao kralj Dragutin koji ga je poklonio manastiru Rači. Prve pouzdane izvore nalazimo u turskim spisima iz sredine XVI veka. Krajem XVII veka manastir su obnovili izbegli monasi iz manastira Rača. Prestone ikone na ikonostasu su iz 1739. godine, dok je crkva živopisana 1910. godine.
MANASTIR ŠIŠATOVAC sa crkvom posvećenom Rođenju Bogorodice osnovali su izbegli monasi iz manastira Žiče koji su zatečenu crkvu sv. Nikole 1520. godine srušili i na njenom mestu podigli drugu, posvećenu Bogorodici. Sigurni podaci o postojanju i životu manastira potiču iz sredine XVI veka. Pre nego što je dobio naziv Šišatovac, ovaj manastir se zvao i Remetica, Remetsko i Remetski manastir, a u turskim popisima i manastir sv. Stefana Iškiljanovića. U manastir su 1543. godine prenete mošti svetog Stefana Štiljanovića.
MANASTIR PETKOVICA sa crkvom posvećenoj sv. Petki je osnovala udovica Stefana Štiljanovića, despotica Jelena. Prvi pomen o manastiru potiče iz 1566. godine. Podaci o manastirskom konaku su neispitani. Živopis crkve, dovršen 1588. godine je do danas u najvećem delu očuvan. U XVIII veku crkva je nekoliko puta obnavljana, a 1735. godine je dobila novi ikonostas sa velikim izrezbarenim krstom.
MANASTIR KUVEŽDIN sa crkvom sv. Save i Simeona Nemanje je prema predanju osnovao Stefan Štiljanović. Prvi sigurni podaci o manastiru potiču iz 1566. godine. Trostrane zgrade manastirskih konaka, građene tokom XVIII veka, konačno su uobličene 1810. godine.